Zasada działania
Uruchamianie komunikacji IO-Link
W standardzie IO-Link określono trzy prędkości transmisji: COM1, COM2 i COM3, które wynoszą od 4,8 i 38,4 do 230,4 kbit/s. Oznacza to, że dostępne są różne prędkości transmisji, dostosowane do ilości danych przesyłanych przez poszczególne urządzenia. Obecnie większość urządzeń IO-Link może pracować z prędkością transmisji wynoszącą 38,4 kbit/s (COM2).
W celu nawiązania komunikacji urządzenie nadrzędne wysyła najpierw sygnał wybudzający do urządzenia IO-Link. Urządzenie rozpoznaje ten sygnał i oczekuje na komunikat początkowy. Następnie urządzenie nadrzędne wysyła stały komunikat „start-up” przy trzech prędkościach transmisji, a urządzenie odpowiada, podając prędkość transmisji, którą obsługuje. W ten sposób ustanawiany jest najniższy poziom komunikacji.
W kolejnym etapie urządzenie nadrzędne odczytuje z urządzenia dodatkowe parametry komunikacyjne, a następnie identyfikator producenta oraz identyfikator urządzenia. Oznacza to, że wszystkie informacje niezbędne do ustalenia wymaganego formatu komunikatu na kolejne etapy są dostępne w urządzeniu nadrzędnym. W ramach weryfikacji można sprawdzić identyfikator producenta i identyfikator urządzenia dla danego portu, a także stan połączenia z oczekiwanym urządzeniem.
Opis urządzenia elektronicznego (IODD)
Urządzenia te oferują szeroki zakres funkcji wraz z powiązanymi opcjami ustawień i informacjami o stanie dzięki swoim możliwościom komunikacyjnym. Format IODD — skrót od „opis urządzenia IO (IODD)” — został zdefiniowany jako standardowy język opisu w celu uproszczenia obsługi oraz wyświetlania danych i informacji w formacie przyjaznym dla użytkownika. Opis ten zawiera następujące informacje:
- Właściwości komunikacyjne
- Obsługiwane wersje produktu
- Struktura parametrów i zakresy wartości
- Struktura i treść danych procesowych
- Możliwe wydarzenia
- Definicja interfejsu użytkownika i struktury menu
- Obsługa wielu języków dla wszystkich parametrów
Każde urządzenie IO-Link posiada własny plik IODD, który może być odczytywany i wyświetlany we wszystkich środowiskach systemowych obsługujących protokół IO-Link. Dzięki temu wszystkie urządzenia IO-Link mogą działać niezależnie od systemu.
Profile urządzeń stanowią wspólny mianownik
Aby integracja urządzeń IO-Link była dla użytkowników końcowych jak najprostsza, system sterowania musi posiadać znormalizowany dostęp programowy do tych urządzeń.
Problem ten rozwiązano poprzez wdrożenie profili urządzeń IO-Link. Określają one, gdzie w urządzeniuobsługującym standard IO-Link ma znajdować się dany parametrlub wartość procesowa. W profilach urządzeń określono strukturę danych, zawartość danych oraz podstawowe funkcje. Oznacza to, że różnorodne obrazy danych oraz konieczność poświęcania czasu na zapoznawanie się z różnymi strukturami parametrów należą już do przeszłości.
„Profile inteligentnych czujników” to profile urządzeń zdefiniowane obecnie dla standardu IO-Link. Ze względu na ich powszechne stosowanie najnowsze rozszerzenie profili czujników obejmuje następujące, niezależne od producentów klasyfikacje czujników:
- Stałe czujniki przełączające (FSS)
- Regulowane czujniki przełączające (AdSS)
- Cyfrowe czujniki pomiarowe (DMS)
Profile inteligentnych czujników umożliwiają identyfikację, parametryzację i diagnostykę urządzeń IO-Link niezależnie od producenta. Nawet integracja z systemami sterowania, uczenie oraz wymiana urządzeń wiążą się ze znacznie mniejszym nakładem pracy — przy zachowaniu pełnej elastyczności.
Szanowny Gościu, niniejsza strona została przetłumaczona przy użyciu sztucznej inteligencji, aby zapewnić Państwu dostęp do przetłumaczonych treści w odpowiednim czasie. Jak Państwu się podoba? Będziemy wdzięczni za Państwa opinię!
